Autoritetet pranuan se nuk kishin zbatuar masa sigurie për verifikimin e ofertuesve dhe tani po përballen me pasoja të padëshiruara.
Një luftë e çmendur ofertash u zhvillua gjatë ditëve të fundit në platformën online të kantonit, ku çmimi për targën “SO 1” u ngjit me shpejtësi marramendëse. Kulmi i situatës ndodhi të premten në mbrëmje, kur një ofertues i identifikuar si “Abihani” ofroi plot 1,010,000 franga zvicerane – një shumë historike për një targe automjeti. Ekzaltimi i momentit u shoqërua me habi dhe dyshime: vallë kush do të paguante mbi një milion franga vetëm për një targe?
Autoritetet e Solothurnit konfirmuan se deri në vlerën 357,000 franga ishin marrë oferta serioze dhe të verifikueshme. Por situata mori drejtim të dyshimtë pas një sërë ofertash të rritura me shpejtësi të madhe, që nga 500,000 në një milion brenda pak orëve.
Për më tepër, emrat e përdorur nga disa ofertues ngritën alarm: një prej tyre ishte regjistruar me pseudonimin “Inzest”, duke sugjeruar mungesë totale serioziteti. Autoritetet pranuan se nuk kishin mënyrë të menjëhershme për të verifikuar nëse ofertuesit i kishin paratë në llogaritë e tyre, ndonëse emrat dhe adresat e tyre ndodheshin në sistem.
Krahasimi me shitjet e mëparshme të targave të personalizuara po ashtu nxiti dyshime. Rekordi kombëtar deri më tani mbahej nga targa “ZH 25” e kantonit të Cyrihut, e shitur për 299,000 franga – shumë më e ulët se shifra e ofruar në Solothurn, një kanton më i vogël dhe më pak i pasur.
Pas dyshimeve të ngritura, autoritetet kontaktuan ofertuesit kryesorë dhe zbuluan se ofertat nuk ishin serioze. “Kontakti i menjëhershëm dhe i drejtpërdrejtë me ofertuesit më të lartë këtë mëngjes i konfirmoi këto dyshime,” thuhet në njoftim. Si rezultat, ankandi u anulua zyrtarisht dhe do të rifillojë, ndonëse data e re nuk është caktuar.
Bashkia e Solothurnit njoftoi se ofertuesit janë informuar personalisht për anulimin e ankandit dhe se zyra e kontrollit të automjeteve po shqyrton veprime ligjore ndaj atyre që përdorën platformën për abuzim. Krahas kësaj, po merren në konsideratë rregullime të reja të procedurave të regjistrimit, për të parandaluar përsëritjen e incidenteve të ngjashme.
Kreu i departamentit për administrimin e targave, Kenneth Lützelschwab, pranoi se sistemi aktual nuk parashikon verifikim paraprak të kapaciteteve financiare të ofertuesve. “Nëse dikush nuk paguan, shuma e mbetur do të ndiqet përmes kanaleve ligjore,” tha ai më herët për Blick.
Megjithatë, rasti i targës “SO 1” tregoi se një mekanizëm i tillë teorik nuk mjafton për të kontrolluar luftën e çmendur mes ofertuesve anonimë në internet. Autoritetet duket se u kapën në befasi nga një kombinim i humorit të zi dhe dëshirës për vëmendje, që për pak e shndërroi një ankand historik në një farsë publike.
Pavarësisht incidentit, ankandet për targa të personalizuara në Zvicër janë bërë një fenomen kulturor dhe ekonomik. Për disa individë, posedimi i një targe unike është çështje statusi – dhe gatishmëria për të paguar çmime të larta nuk ka munguar asnjëherë. Por rasti i Solothurnit riktheu në vëmendje një pyetje të vjetër: ku mbaron prestigji dhe ku fillon absurdja?
Me rifillimin e ankandit, mbetet për t’u parë nëse targa “SO 1” do të thyejë sërish rekorde reale apo do të mbetet simbol i një episodi qesharak në historinë administrative të Zvicrës. Për momentin, autoritetet kanë mësuar një leksion të rëndësishëm: prestigji kushton, por edhe mungesa e kontrolleve mund të kushtojë më shumë.
